Goed begonnen...

We beginnen alvast tegen oude bekenden van Plumula 1H.  Jammer voor Tom dat het zwembad gesloten was, zodat hij onverrichterzake, en dat krek op zijn 7de huwelijksverjaardag én de dag voor zijn eigen verjaardag, een extra ritje naar Niel moest doen.

Die van Plumula spelen vandaag met Dimitri (B1), Dominiek (B2) en twee invallers: "good old" Leo (C1) en Bert (C2).
Wij zijn op volle sterkte: Brent, Bart, Arno, Tom en Koen.  Arno speelt twee dubbels; Tom en Koen elk één enkel en één dubbel.

Bart en Brent nemen vlot de maat van Dimitri en Leo en later van Dominiek en Bert.  Arno en Koen hebben drie sets nodig tegen Dominiek en Bert, maar de derde set is wel overtuigend.  Tegen Dimitri en Leo is het andere koek voor Arno en Tom.  Ze verliezen in 2 sets.  Na de dubbels is het 1-3.

Brent moet tegen een stevige opponent: Dimitri.  Gelukkig heeft onze Brent al heel wat zomerbadminton in zijn benen, want het is nodig.  De eerste set gaat heel nipt verloren.  In de tweede set speelt Brent outstanding.  In de derde set houdt hij er heel goed zijn "koppeke" bij, zodat hij zonder al te grote problemen, maar opletten blijft wel de boodschap, de match wint.  Puik werk en een mooie taktische en technische wedstrijd om naar te kijken.  Bart moet ook uitkijken tegen Dominiek.  Maar onze Bart is sterker en als hij het geduld kan opbrengen om zijn puntjes netjes voor te bereiden en dan pas af te maken, lukt het in money time vlot.  Tom en Koen winnen zonder grootse daden of problemen vlotjes hun wedstrijd.



We starten het verse seizoen alvast met een wat onverwachte 1-7 en hopen dat het aloude gezegde: "Goed begonnen is ... enz." nog geldt.

Afsluiten doen we met een (voor sommige) te kleine pitta-schotel met frietjes en een tractatie van den Tom op zijn "dubbele verjaardag"!

Koen.

ps. Hopelijk voor Tom gaat dat andere gezegde niet op: "na de zeven vette jaren volgen de zeven magere jaren"..... maar wie onze Tom al eens goed bekeken heeft, volgens mij moeten voor hem de "vette" jaren nog beginnen ;-)

Propere overwinning

Tweede ontmoeting: direct al sleutelen aan het team: Arno op reis, Tom ziek, Poona 2H speelt uit... Gelukkig is er nog redder in nood Nick, die na zijn overwinning van gisteren nog enigszins in de winning mood verkeert, ook al komt er de nodige hoeveelheid reflex spray aan te pas om stijve armspieren aan het werk te krijgen.  Ons Bartje is ook super-gemotiveerd na de invalbeurt in 2H gisteren (verslag zie aldaar).
Die van Brasschaat komen met drie B2's (Jean-Pierre, Vincent en Willem) en één C1 (Filip).  Wij zetten daar tegenover twee B1's, één C1 en één C2.

In de dubbels zullen we het tactisch proberen: Bart en Brent spelen HD1, Nick en Koen HD4 en voor HD2 en HD3 wisselen we.  We vermoeden dat Bart en Brent ervoor kunnen zorgen dat Nick en ondergetekende wat vinniger voor de dag kunnen komen.  En, zoals je kan zien in de uitslagen, het werkte!  Bart en Brent winnen HD1 met een "kipkap" uitslag.  Koen en Nick verliezen kansloos.  Maar de tactische wissels lonen: wel geen "kipkap" meer, maar toch twee mooie overwinningen.

De enkels dan, met een redelijk geruststellende 3-1 voorsprong.  Brent en Bart blijven supergemotiveerd en maken er weer een "kipkap" uitslag van.  
Ondergetekende speelt tegen Willem, met een stamnummer dat nog iets lager is dan het mijne, ook een veteraan van vele badmintonoorlogen.  De eerste set is ook van het hoger genoemde "kipkap"-soort.  Niks lukt; alles vliegt langs alle kanten buiten of in het net.  Zelfs Willem trekt begrijpelijkerwijze een bedenkelijke snoet... hoe komt die aan zo een laag stamnummer?  Heeft die de laatste 100 jaar nog met een racket in zijn pollen rondgelopen?  Inderdaad, zo erg was het!  Zelfs de trouwste supporter werd er stil van; hoe is het mogelijk?!  Toch was er nog een beetje hoop... "zo doet de Koen dat altijd" durfde immer optimistische Karine heel voorzichtig te fluisteren... wel riskant na zo een kipkap vertoning.  Maar plots willen de benen weer mee, beginnen de slagen voorzichtig te lukken en wordt het nog een leuke en spannende match, geen flitsend spel, maar toch badminton van een aanvaardbaar niveau: 28-26 (het publiek wil immers ook wat) en 21-15 en twee klassementspuntjes voor de Koen.
Bij Nick een gelijklopend scenario.  Eerste set gaat naar Brasschaat.  Tweede set naar Nick.  Derde set "kipkap" en ook 2 klassementspuntjes voor de Nick.  Contract volbracht, Nick!  We winnen met 7-1 en... staan voorlopig aan de leiding in 2de A!




Koen.

ps. noot voor Jim: "ja jong, ge moet uw invallers zorgvuldig weten kiezen, he!"

We blijven winnen

Vandaag weer op bezoek bij oude bekenden in Terhagen, met een hele meute (inderdaad, de "Vermuyten-meute") supporters.  Wij spelen zonder Brent (die geniet van een zonnige vakantie in Andalusië), maar weer met Tom (min of meer genezen) en Arno (die zichtbaar nageniet van een zonnige vakantie in Andalusië).  Ons doel blijft zoveel mogelijk puntjes sprokkelen om in 2de te blijven: twee van de zeven teams zakken immers terug naar 3de.
Die van De Klamp spelen met immer-sympatieke en ex-Poonaspeler (maar dat is al 18 jaar geleden) Pieter (B1) en Roel, Kai en Bruno (allen B2).
Zonder Brent zullen we bij de dubbels weer wisselen, zodat Bart twee keer tegen hun beste dubbel mag spelen.
HD1 gaat al bij al vlot naar Arno en Bart.  Tom en ondergetekende spelen een behoorlijke eerste set in HD4 en een slechte tweede set, maar we komen te kort tegen Bruno en Kai, die al enkele seizoenen een stevig dubbelpaar vormen.  HD2 wordt na twee kipkap-sets beslist in de 3de set.  Enkele details (hun shuttle valt net naast de lijn, onze shuttle valt precies op de lijn) bepalen wie wint.  Arno en Tom zijn nu goed opgewarmd en spelen HD3 geconcentreerd in 2 sets uit; mooie prestatie tegen Bruno en Kai. Tussenstand: 1-3.

HE1 belooft spektakel te worden.  Pieter speelt nog altijd zijn technisch verzorgd spelletje en onze Bart vindt stilaan zijn betere, neen... zijn beste (!), spel terug.  Zeker tegen goede spelers kan hij zijn niveau als vanouds weer opkrikken.  Het is inderdaad een gelijkopgaande wedstrijd, die tot Bart's grote vreugde en ook een beetje verbazing naar hem gaat.  Mooi badminton, met lange en spannende ralleys, om naar te kijken en een klassementspuntje erbij voor Bart.  Ondertussen speelt Arno tegen Roel ook een B2, maar Arno worstelt nog met de naweeën van het duidelijk bucolische leventje in Andalusië.  Verdienstelijk, maar net niet scherp genoeg.  Tom heeft ook al een tijdje geen enkelspel meer in de racket.  Jonge twintiger Kai, ondertussen ook B2, speelt elk seizoen beter en beter en wint redelijk vlot.  Ondergetekende mag tegen Bruno, die de voorbije siezoenen telkens heel vlotjes won, spelen voor de uiteindelijke overwinning, want de tussenstand is nu 3 - 4.  Met mooi klinkende "petskes" (dixit Tom) lukt het om elke shuttle precies daar te krijgen waar hij moet zijn.  Lang geleden dat de timing in de clears met elke shuttle properkes in de hotspot van de racket en dan ook ergens in de buurt van een lijn op het terrein nog zo goed zat.  Vlotte overwinning, enkele oerkreten "uit de kleuterklas", twee klassementspuntjes en..... 3-5 voor de Poona!  We blijven zeker aan de leiding in 2de A.



Nog een pintje drinken met de Pieter, een SMS naar den Brent die zeker vol ongeduld op zijn Spaans terras zit te wachten op nieuws; voila, die kan ook weer op beide oren slapen en genieten van een deugddoende trektocht, en dan helemaal naar Niel voor de klassiek geworden pita (volgende keer zoeken we best vooraf de pita-zaken in de buurt van waar we moeten spelen op, dat spaart heel wat kilometers rondrijden).
Dat we alles gegeven hebben blijkt aan tafel waar zowel ondergetekende als Bartje, die gisteren ook al Poona 2H mee aan een overwinning hielp, plots kramp in de hamstring krijgen... hoe de anderen over ons gekreun denken, durf ik hier niet te publiceren...


Koen.

ps. Brent's antwoord uit Andalusië: "Kei goed!!!! Super gedaan jongens.  Wij zitten al in het mooie zonnige Spanje.  Groetjes"

Poona 1H nog steeds aan kop!

Vandaag komen die van Wak Waver op bezoek.  Ook weer oude bekenden, die het ons vroeger echt wel niet gemakkelijk maakten.  Zij spelen met vier B2's.  Wij spelen met de klassieke ploeg: Brent en Bart spelen alles.  Tom, die verkouden is, speelt 2 dubbels.  Arno en Koen spelen een dubbel en een enkel.
Omdat wij badminton spelen en geen ijshockey, huren we de nv. Clottens-Torfs in om de vloer van de sporthal een beurt te geven.  Zoals het in een echte onderneming past, staat Jim er met de handen in de broekzakken bij ("Ik coördineer!") en doet de Spons het vuile werk.  Noblesse oblige.  Toch bedankt, mannen!



Om een lang verhaal heel kort te maken: Brent en Bart winnen vlot hun dubbels.  Tom en Arno winnen met HD3 dé sleutelmatch van de ontmoeting: van 16-19 in de 3de set, wordt het nog 23-21 in een wedstrijd waar er meer puntjes "gepikt" worden, dan echt gescoord.  Die van Wak beginnen wat te klagen over onsportief gesupporter en zo, maar we zullen dat maar aan de teleurstelling van de verloren wedstrijd(en) wijten, zeker, want naast het terrein zijn het toch wel sympatieke mannen.

Door de tactische opstelling van Wak heeft Brent een vrij simpel enkelspel.  Bart moet harder werken, maar kan net op tijd de juiste taktiek vinden en uitvoeren.  
Arno-met-de-snoepzak, die elk jaar groter en groter lijkt te worden - de snoepzak wel te verstaan -, doet heel hard zijn best in het enkelspel, maar krijgt nog net "ik heb asem nodig" gefluisterd voor hij zij tiende Bounty binnenwerkt.
En ondergetekende, die twee jaar geleden nog weggespeeld werd door dezelfde Michiel, krijgt zowel in het dubbel als in het enkel de motor niet op het juiste toerental.  Bijna zat er nog een 3de set in.

Conclusie: 5 - 3 winst en we blijven met 8 op 8 onverhoopt aan de leiding in 2de A!

Koen.

Hard bevochten...

Vandaag komen de buren van OLVE op bezoek.  Alhoewel het meer weg heeft van een invasie in de cafetaria van Den Drab: het stikt er van de Olve'ers, die denken: nu we hier toch zijn, kunnen we evengoed meespelen.  Zo komt het dat ze zowaar met zijn zessen aan de opslag komen: Marc (top B1 in Antwerpen), Hans (B1), en dan een hele reeks spelers met een stamnummer nog lager dan dat van uw verslaggever: ervaren rotten in het vak, dus.: Peter (B1), Peter (B2), Agus alias "den Bob" (B2) en John (B2).  Onze penningmeester wordt zowaar nostalgisch, met al zijn "vriendjes van vroeger" op bezoek en zou maar wat graag willen meespelen.

Wij spelen met Brent, Bart, Tom en Arno; ondergetekende moet jammer genoeg passen met pijn in de rug.  Arno heeft zijn kodakske én zijn immer vinnige Elke meegebracht om te supporteren.

Brent en Bart spelen een spectaculaire wedstrijd tegen Peter en Hans.  Spijtig dat ze er net geen 3de set weten uit te halen...  Ook Tom en Arno spelen goed mee in HD4, maar kunnen er ook geen 3de set uithalen.  HD2 gaat netjes, maar zonder veel overschot, naar Brent en Bart.  Tom en Arno spelen in HD3 een super 1ste set, die jammer genoeg met 21-23 naar die van Olve gaat.  Grote ommekeer in de 2de set: plots staan ze als los zand te spelen, met een kipkap als resultaat.

Voor het enkelspel toveren die van Olve niemand minder dan Marc uit de cafetaria.  Tegen één van de beteren van de provincie speelt Brent voor wat hij waard is.  In de tweede set kan Brent het redelijk goed belopen, maar Marc blijft een klasse apart.  Bart speelt voor de zoveelste keer tegen Hans, die de laatste jaren niet meer kan winnen tegen onze Bart.  Na een spannende eerste set, wordt de tweede zet een kipkap-geval.  Tom speelt tegen Peter een proper matchke.  In de tweede set trekt hij het tempo nog een beetje op en wint al bij al vrij vlot.  Tussenstand: 3 - 4.  Nu is het aan Arno om alsnog een puntje uit de brand te slepen, maar hij moet tegen good old John...  De eerste set speelt John heel veel shuttles nipt buiten: kipkap dus.  Maar wie John kent weet dat het nog alle kanten uit kan.   Wat Arno ook probeert (zie foto's), de overwinning gaat uiteindelijk naar Olve.

Raar zootje die thuissupporters?!
Concentratie voor de service	Vriendelijke boys die van Poona	Toen ging het nog goed
Twee tegen één?	Dat is toch niet eerlijk?!	Tom neemt het net voor zijn rekening
1-3 voor Olve	Scherp dropje van Brent
Enthousiast gesupporter	De "verticale" Jim-move	Schaapachtige lachjes....betrapt?!
De "schuin-achterwaartse" Jim-move: 10 op 10 voor de uitvoering (àlle ledematen netjes gestrekt)	Als die mol nu nog één keer zijn kopje laat zien, dan heb ik hem!	Alle kleuren van de regenboog gezien

Jammer, maar het is als promovendus in 2de afdeling geen schande om zo nipt te verliezen van een team dat vorig seizoen nog in 1ste speelde.  Wij beloven die van Olve alvast dat we in onze allerbeste vorm, en hopelijk ook met ondergetekende in het team, naar Edegem zullen komen.

Tot zaterdag, eeuuh, vrijdag, eeuuh gij komt toch ook Elke - hoe waar moet ik naartoe komen?.... op het etentje voor de kampioenstitel van vorig seizoen.

Koen met de zere rug.

Weer prima gedaan!

Ook de match in Zwijndrecht wordt zonder ploegkapitein, die vanuit Parijs meesupportert, afgehaspeld.  Gezien ondergetekende er niet bij was en er geen foto's noch verslag zijn, dan maar de uitslagen en... de onverhoopt goede rangschikking na de heenronde.
De ontmoeting zelf was wel heel erg close; kijk maar eens naar de Games (10-11) en de Punten (378-380)!

 Jammer dat Arno en Tom van een C1 verliezen, want dat kost hen 2 klassementspuntjes.  Volgende keer beter!






En plots duiken er enkele weken later, toch nog wat foto's op van deze ontmoeting:

Alles gegeven zo te zien!	Ook alles gegeven?!
Frisse supporters; jong geleerd is oud gedaan	Overleg op hoog niveau?

Koen.

Weer mee aan de kop!

Na het onverwachte verlies van Olve bij Brasschaat, kunnen we vandaag weer over Olve naar de kop van de rangschikking springen!  Maar dan moeten we wel voorbij de immer vinnige boys van Plumula geraken.  Ruim te laat arriveren de youngsters van Bornem in de sporthal met de broertjes Dimitri (B1) en Dieter (B2, maar bijna B1), Lode (C2) en Joachim Doms (D), de zoon van Danny, waar we al jaren ontelbare keren tegen gespeeld hebben.

Ondertussen heeft de Jim, die altijd begaan is met de fysieke paraatheid van de Poona-boys, de spekgladde terreinen netjes opgeblonken; thanks Jim, want het was inderdaad niet te doen zonder deze kuisbeurt.

Wij spelen met Bart, Brent en Tom voor drie wedstrijden; Koen speelt er twee en Arno, herstellend van een tandprobleem, één.

HD1 is een lange wedstrijd; pas na ongeveer drie kwartier is de winnaar bekend: de D-broertjes van Plumula. Misschien willen die van Poona soms iets te snel het punt maken?  Een wat beredeneerdere aanpak en wachten voor de ultieme "kill" op de ideale moment, kan wonderen doen. Tom en ondergetekende hebben al de tijd van de wereld om de wedstrijd te volgen, want HD4 is heel snel afgelopen met een dubbele kipkap.  Dan slaat bij onze B-boys (heb je hem?) na de felle HD1 de decompressie toe; ze geven zelfs een set prijs tegen Lode en Joachim, maar na wat frustratie-gemekker-à-la-Jim-en-Frank, lossen ze het netjes op.  Arno en Tom moeten in HD3 de broertjes partij geven.  In de eerste set spelen ze goed mee, maar dat is niet genoeg om de wedstrijd te winnen.  Tussenstand: 2-2.

HE1 en HE2 beloven zware dobbers te worden.  Brent speelt voor wat hij waard is: lange rallys, veel shuttles nipt over het net en een nipte uitslag, zoals alle ontmoetingen tussen die twee.  Deze keer wint Dimitri.  Bartje speelt eerst een knappe kipkap-set, maar geraakt daarna, zoals in het dubbelspel, wat in de knoop met zijn badmintonspel: een bar slechte hoge service en pech met de clears (alle shuttles vallen net achter de lijn) zorgen ervoor dat Dieter wint.  We kunnen maximaal nog een gelijkspel uit de brand slepen.
Tom speelt zijn match autoritair uit met een dubbele kipkap.  Ondergetekende heeft weer te lang moeten stilzitten en speelt dieselend een moeilijke eerste set.  Zoals steeds tegen zo een jonge snaak (alhoewel, 18-jarige Joachim ook al 12 jaar badmintont!) wordt de wedstrijd op routine gewonnen.

4-4 is de eerlijke eindstand, en de Plumula boys vertrekken even snel als ze gekomen zijn (sommigen zitten midden in de examens).  Wij nestelen ons weer aan de leiding van het klassement, met evenveel punten en gewonnen wedstrijden als Olve, maar... met een beter wedstrijdsaldo!  Dat kennen we nog van ergens ;-)

Koen.

Hard gewerkt om weer mee aan de leiding te komen

Vandaag tegen de laatste uit de reeks, maar dat is in 2A geen garantie voor een vlotte overwinning.  Iedereen kan van iedereen winnen of verliezen.  Wij spelen met Brent, Bart, Tom en Koen.  Arno blijft na wat onduidelijke communicatie over wel of niet kunnen spelen, met een lichte blessure aan de kant; jammer dat hij zijn "kodakske" niet bij heeft, want het is lang geleden dat er nog eens foto's zijn.  Die van Zwijndrecht komen met 5 spelers: Pieter (B1), Bart en Wim (B2) en Ben en Patrick (C1).

Na de dubbels staat het 3-1 voor Poona: drie redelijk overtuigende overwinningen en één wedstrijd die gewonnen had kunnen worden.  Brent heeft een zware klant aan Pieter in HE1.  Maar op het eind van de derde set weet hij zich de sterkste.  Bart speelt een makkelijke 1ste en een moeilijkere 2de set, maar wint al bij al vlotjes, zodat de overwinning binnen is: 5-1.  Tom wint autoritair van Wim en Koen moet weer een set lang dieselen tegen de piepjonge Ben.  De tweede set gaat het iets beter, maar de jongste Van Herbruggen speelt het onder de deskundige blik van papa Eddy cooltjes uit.

Wij gaan weer mee aan de leiding, met een wedstrijdsaldo van +20 (Olve heeft +12).  Op naar Wak Waver!




En wie onderstaande poulestand goed bestudeert, merkt dat doelstelling één van het seizoen al gehaald is: met nog 8 punten te winnen, kunnen we alvast niet meer ingehaald worden door Brasschaat en Zwijndrecht.  Volgend seizoen spelen we zeker nog in 2de!



Koen.

Ontmoeting 9

<verslag>

Ontmoeting 10

<verslag>

Ontmoeting 11

<verslag>

Ontmoeting 12

<verslag>