Rustige openingsavond...

Eerste ontmoeting van het seizoen: altijd een beetje spannend afwachten.  Gelukkig is het tegen "oude bekenden" Theo en voormalige Smash-kornuiten die nu voor Bacss spelen.  De bezoekers spelen met Theo, Johan, Stefan en Bert.  Netjes volgens afnemende klassementen één B1, één B2, één C1 en één C2.  Wij, Brent, Bart, Arno en Koen, weten dan al dat dit team een haalbare kaart is.  Alhoewel... zo bij het begin van het seizoen is bij de meesten de goede "form" nog ver te zoeken.  Gelukkig geldt dit ook voor onze tegenstanders van vandaag.

De dubbels verlopen vlot.  Enkel Arno en ondergetekende moeten de eerste set prijsgeven (geen tempo, geen zuivere slagen, ...) tegen Theo en Stefan, maar in de 2de en 3de set vinden we stilaan onze posities, een tikje meer snelheid en "slimmere" shots terug, een beetje zoals vanouds:  4-0.  Brent, Bart en Arno winnen heel vlot hun enkels: 7-0. Ondergetekende heeft het omwille van een haperende service wat moeilijker, maar er is net genoeg klasse en ervaring om al bij al toch vlot te winnen.  Uitslag: Poona 8 - Bacss 0. Beter doen kan moeilijk.

Veel meer valt er over deze ontmoeting niet te vertellen, tenzij dat we snel naar de cafetaria trekken (zonder te douchen!) om ons nieuwe team te dopen, de mooie overwinning te vieren, een groepsfoto te maken en .... ondanks aandringen van enkele "habituées" aan den toog (onder het mom van: "het verhaal doet de ronde dat de omzet van de cafetaria op maandagavond vermindert en wij gaan daar nu iets aan doen") toch nog op een redelijk uur - nu ja, wat heet "redelijk" op een maandagavond? - naar huis te trekken.  

Volgend weekend spelen we 2 keer uit (zaterdag en maandag), zonder den Arno.....heeft hij last-minute vakantieplannen?

Enkele sfeerbeelden...

Frisse wind?	Onze supporters: netjes in het pak
Theo, die shuttles zijn veel te snel, zal ik een krakje geven?	Dat noemen wij nu "actief supporteren en meeleven"...
Out!	Weer net te laat? Of toch niet?
Zo te zien toch te laat, dus..... balen	Is dit het enkel of het dubbel?  Alleszins een merkwaardige evenwichtsoefening van den Arno.
Shake hands: raad eens wie gewonnen heeft!	De groepsfoto: heel lang poseren en vooral... lang wachten voor de eerste slok.  Maar uiteindelijk is het gelukt. Toch wel een beeldig plaatje, met dank aan de super supporter fotograaf met dienst.

Koen.

Moeilijk avondje voor Poona 1H

Zaterdagavond (of is dat namiddag) om 17 uur spelen we in Sint-Katelijne-Waver.  Als ploegkapitein moet ik het goede voorbeeld geven: ik ben er ruim op tijd en als eerste (of komt dat omdat Lier vlakbij Katelijne ligt?).  Ook Brent en, wat later, Bart en Patrick ("Sponzie") zijn netjes op tijd.  Flink opgewarmd vatten we de klus aan tegen drie B2's, een C1 en een C2.  Nieuw voor mij is dat we zelfs twee supporsters hebben, Nele en Chantal (of zijn het er eigenlijk drie?), veilig weggeborgen achter het glas van de cafetaria.  
In de kleine sporthal (7 veldjes) spelen op hetzelfde moment nog twee andere herenteams van Waverse; eentje tegen Zijndrecht en eentje tegen Bacss, met.... àlle teams in een blauwe outfit: het kleurt hier helemaal blauw.  Jammer dat we er geen foto van hebben, want achteraf gezien was dat misschien de enige interessante foto van de avond geweest.

Bart en Brent winnen hun dubbels, maar ze zitten er nadien zo beteuterd bij dat de meegereisde, oplettende (?) supportsters, niet kunnen uitmaken of ze nu gewonnen of verloren hebben.  Ze zijn vooral niet echt tevreden over het vertoonde spelniveau.  Ondergetekende en Patrick spelen voor het eerst samen in competitieverband.  Soms lukt het spel aardig, maar we maken net iets te veel domme fouten en verliezen zowel de eerste als de tweede (sterkere) dubbel.  Maar met 24-22 in de 2de set van de tweede wedstrijd had er meer kunnen inzitten.  Tussenstand 2 - 2.  Toch is er wat frustratie: niemand slaagt (heb je hem?) erin de shuttles^* te krijgen waar we willen...

Brent speelt een moeilijke single: geraakt niet van plaats, krijgt de shuttles niet geplaatst...verlies in 2 sets. Bart speelt een moeilijke single: geraakt niet van plaats, krijgt de shuttles niet geplaatst, maar dwingt met veel inzet een 3de set af... eervol verloren. Ondergetekende speelt een (heel) moeilijke single: geraakt niet van plaats, krijgt de shuttles niet geplaatst en ... zware pandoering.  Patrick "Sponzie" Torfs speelt de langste wedstrijd; met 21-19 in de 3de set had er voor hetzelfde geld een overwinning ingezeten.  Helaas: met 6 - 2 verlies, alle vier twee persoonlijke minpunten en één kapotte racket kruipen we wat ontmoedigd onder de overvolle douche.  Troost vinden we bij onze twee supporsters in de cafetaria; wat drank en een voetbalmatch tussen twee damesteams verzachten de pijn al wat.  En achteraf met de gedachte dat 6-2 nog altijd beter is dan 8-0 of 7-1.
Ikzelf ga achteraf mijn verdriet thuis verbijten, de anderen gaan zich bij "de Cleopatra" volstoppen met pita.  Zo heeft ieder zijn manier om met deze tegenslag om te gaan. Nu ja, één verloren veldslag is nog géén verloren oorlog en, gelukkig, mogen we maandagavond weer het beste van onszelf geven in Bornem.  Deze keer met Patrick en Tom in plaats van Arno en Brent.


Koen.

^*Interessant is wel de keuze voor de shuttles bij Waverse: zij spelen sinds dit seizoen met de GT1 van Carlton, die, zoals wij ook al ondervonden hebben, lang meegaat maar na enkele rallys véél van zijn vlucht verliest (lees: (te) traag wordt).  De oplossing bij Wak is de volgende: zij kochten de (te) snelle variant van deze shuttle, zodat deze na enkele rallys "normaal" vliegt.  Toch waren ze teleurgesteld dat we 1,5 koker opgebruikt hadden.  Zij rekenden op één koker per ontmoeting.

Het had gekunnen....

Zonder Brent (werken) en Arno (last-minute vakantie), maar met Tom en Patrick in de ploeg, trekken we naar 't Breeven in Bornem.  Die van Plumula 1H hebben nog géén match verloren, dus is het toch een beetje afwachten wie er in die ploeg staat.  Vandaag spelen die met 3 boomlange jonge gasten (ca. 20 jaar; B1, B2 en C1) en good-old (s)linkse Leo De Maeyer (momenteel C1) als invaller.  Onderweg maken we afspraken over een beurtrol voor de "pillekes" (de ontstekingsremmers) en herkauwen we de match van vorige zaterdag nog eens.... geeft nog steeds een slechte smaak (net zoals die pillekes).

Bij de dubbels valt vooral de B1, Dimitri, op.  Speelt snel en krachtig (en zet nu en dan een grote mond op, maar dat parreren we met gelijke munt).  Omdat zij hun koppels wisselen, moeten Bart en ondergetekende twee keer tegen hem spelen.  Bij de anderen dubbels is Leo de vaste tegenstander, met telkens één van die lange snaken. De details bij de uitslagen (twee keer een driesetter en één tweede set die eindigt op 22-20) leren dat we ons vel duur verkocht hebben; toch speelt het niet op elkaar ingespeeld zijn op dit niveau aardig mee:  4 - 0 voor Plumula.  

In de singles blijken die jonge gasten, behalve Dimitri, een pak minder goed voor de dag te komen.  Toch moeten we allemaal blijven vechten en worden het vier driesetters.  Als eerste man moet Bart tegen Dimitri (B1); een Bart in goede doen had hier zeker kunnen winnen, maar met zijn huidige wisselvallige form (en wellicht onbewust het sparen van de zere rug) trekt onze Bart aan het kortste eind.  Ondergetekende speelt tegen een boomlange twintiger (B2), die een enorme reikwijdte heeft, maar gelukkig niet super-snel is en niet heel handig op snelle shuttles.  In de derde set komen als bij wonder de goede services, de plaatsballetjes naast de lijnen en zelfs de smashen op de lijnen terug...zou het dan toch weer stilaan in stijgende lijn gaan? Ik win alvast een eerste competitiepuntje terug.  Tom vecht voor zijn overwinning tegen Leo (nu je het zegt, twee 'De Maeyer'kes tegen elkaar!), die we nog van vroeger kennen als een alles-terugkloppende en moeilijk te maneuvreren linkshandige stofzuiger.  Tom maakt minder en minder fouten (ook weer stilaan in stijgende lijn na knieoperatie?) en wint in drie spannende sets (17-21, 21-18 en 19-21).  Hopelijk is ook bij Tom de knop omgedraaid, zodat er vanaf nu aan de lopende band gewonnen wordt.  Patrick speelt tegen de jongste van de groep (C1) en wint al bij al vlot (ook in 3 sets).  Hij sprokkelt ook een competitiepuntje terug. Toch raar hoe die twee jonge mannen hun enkelspel, soms op een onhandige manier, verliezen, terwijl we ze in het dubbel niet konden kloppen....

Uiteindelijk wordt het 5 - 3 voor Plumula, maar we weten dat we deze gasten de volgende keer wel aankunnen.  Een tweede veldslag verloren, maar het seizoen is nog lang (en de voorraad "pillekes" hopelijk nog voldoende groot).  En 5-3 is nog altijd beter dan 6-2, 7-1 of 8-0.  Als wij ze thuis met één van deze scores kunnen kloppen.... zijn wij beter af!

We kaarten nog even na in de bar van den tennis (zonder tractatie van de gastheren!) en alweer op een onredelijk uur voor een maandagavond zijn we thuis.  Hopelijk zonder al te veel rug-, knie of peespijnen.  Bij mij valt het alvast goed mee deze keer ... een zere rug en een zere arm; géén pillekes nodig!

Tom en Patrick: hartelijk bedankt voor de invalbeurt!  Hopelijk kunnen we in geval van nood ook een volgende keer op jullie bereidwilligheid om in te vallen rekenen?!

Koen

* Ook hier een interessant verhaal ivm de shuttles.  Bij Plumula spelen ze met Victor Maxima en tijdens deze ontmoeting werden  er twee volledige kokers (+ nog enkele shuttles van een derde koker) doorgejaagd.  Wel zes drie-setters, maar toch.  Ook over de vlucht van deze shuttle is men (en wij) niet te spreken: gaat enkele puntjes goed, maar begint dan ook al te rap te vertragen

Rustige ontmoeting, met wisselende ploegopstelling, wisselende gemoedsgesteldheid en wisselende gezondheid

Vandaag tegen de Pluim, met volgende hindernissen: Brent moet tot 21 uur werken, Patrick kan voor de dubbels invallen, Tom moet ook werken en kan niet invallen in het enkelspel voor Koen, die zich de longen bijna uit het lijf hoest en Arno, die zweeft, zelfs met de klassieke grote zak vol kilo's mini-mars en zo voor zijn verjaardag, nog steeds een halve meter boven de grond...Bartje heeft zo te zien zijn dagelijkse rugmassage gehad; op hem kunnen we alvast rekenen voor de duur van drie volle matchen.
Die van De Pluim komen met vijf man: Kurt en Niel (beiden C1) en Paul, Tom en Jonathan (alle drie C2).
De dubbels (Bart en Patrick als 1ste en Arno en Koen als 2de) doen hun ding: 4 - 0 zonder verliesset.

Voor het enkelspel spelen we met Brent, Bart, Arno en Patrick, die ondergetekende dankbaar behoedt voor zwaardere longschade.  Omdat Brent nog onderweg is, begint Bart tegen de jonge Niel (16 jaar): lange rallys, dat wel, maar meestal wint onze Bart het punt.  Relatief makkelijke overwinning.  Arno speelt als derde man tegen de al even jonge (ook 16 jaar) Jonathan.  Helaas, het badminton drukt hem met de neus op de échte realiteit....  zwevende vrijersvoeten lijken wel licht, maar je kan er geen match mee winnen.  In de 2de set lijkt het alsnog goed te komen, maar onze Arno heeft een beetje op zijn adem getrapt en zijn zwevende voeten lijken plots wel halve bakstenen geworden: Jonathan wint.  Brent heeft het moeilijk om in de ontmoeting en in zijn eigen match te komen; het is inderdaad niet makkelijk om recht uit de koude en vijandige buitenwereld, midden in het warme nest van een competitieploeg en de roes van een competitieontmoeting gedropt te worden, zeker met geweldige ploegmaats zoals wij!  Brent wint toch relatief makkelijk.  Aan "Sponsie" om het orgelpunt te zetten.  Het wordt een nipte wedstrijd tegen Tom (C2), die in 3 sets door onze Patrick gewonnen wordt, misschien ook door een kleine tactische aanpassing?  Ook voor Patrick een opsteker!  Ja, man, je kan nog winnen!  Ook al levert het deze keer geen klassementspuntjes op.  Zoals bij niemand deze keer.

Eindstand: 7-1.

Als we vanaf nu proberen om al onze wedstrijden te winnen, zit een behoorlijk eindklassement er op het eind van het seizoen zéker nog in!  Blijven trainen en geheelonthouden, boys.  En nu en dan een massageke (cfr. Bartje)...

Met Arno weer in de ploeg, hebben we  weer enkele fijne foto's om nog wat na te genieten:

Zo moet het!	Smashen zonder racket?  Zie je de toen nog zwevende voetjes?
Uw niezende verslaggever...	Blijven zweven lukt nog net niet op het veld
Shake hands!

Uw niezende verslaggever,
Koen.


ps. En is er dan geen shuttle-nieuws?  Niet echt, behalve misschien dat we weer àlle shuttles (Aerosensa 20) moesten "cracken" en dat we ernaar uitkijken om met de nieuwe shuttles te spelen.... Heeft iemand een idee hoeveel shuttles we er deze ontmoeting doorgespeeld hebben?  Misschien vanaf nu per ontmoeting iets systematischer proberen tellen, zodat we tenminste voor dit seizoen een goede basis om te vergelijken hebben.

Weer "nen dikken uitslag"...

We spelen op zaterdagvoormiddag, samen met 4 andere bezoekende teams, in de Willecom, met de vaste ploeg: Brent (die eventueel een uurtje "recup" gaat moeten nemen op zijn werk), Bart, Arno en uw verslaggever, Koen.  Voor de singles wil ik absoluut als 3de man spelen, want... dan mag ik tegen een oud-student, maar die jongen stuurt jammer genoeg zijn kat.  Achteraf gezien blijkt dat ze bij Olve hun beste C2 als 4de man en hun beste C1 als 2de man opgesteld hebben.

Bart en Brent winnen vlotjes hun eerste dubbel (12-21 en 19-21).  Bij Arno en mezelf gaat het heel wat moeizamer.  Vooral ondergetekende "dieselt"; vaak veel te laat bij de meeste shuttles.  En onze supporter heeft al heel snel betere oorden gevonden, zodat we daar ook al niet veel aan hebben.  We verliezen met 21-15 en 21-19.  Tegen de op papier moeilijkere dubbel (2 C1's) loopt het weer heel wat makkelijker: 18-21 en 15-21.  Ook Brent en Bart winnen vlot (14-21 en 15-21).

Brent wint zo snel zijn enkelspel, dat hij wellicht nog tijdig op het werk geraakt, zonder de "recup" te moeten nemen.  Hij mist dan wel drie gewonnen matchen. Bart moet goed oppassen tegen de jonge C1 (Ralf), maar haalt het.  Koen wint vrij vlot tegen Bart.  Arno met 18-21 in een bangelijk spannende 3de set.

Simpele overwinning, beklonken met enkele frisse Hoegaardens.  Toch wel leuk zoveel teams tegelijk in een zaal, dan lopen er altijd wel wat oude bekenden bij.

En nu..... foto time!

Mooi maat!	Bedankt mannen
Brent en Bart in actie	Mooi onderscheppingsslagje
Na de slechtste service, ook de slechtste showman...	Concentratie
Dikke smash	Actie (Arno) en janetterig handje (Koen)
Net op tijd	Moe maar voldaan

Koen

ps. en de shuttles: Maxima van Victor; soms gaan ze lang mee, soms worden ze snel een "parachute", zodat je voor elke service heel wat "strijkwerk" hebt om de veertjes mooi glad te leggen.

Perfect rapport

Vandaag tegen De Klamp 4H: ze staan voor ons in de rangschikking, dus zijn we op onze hoede.  Jammer genoeg voor hen, moeten ze één van hun betere dubbelspelers (Robin) missen.  Zij spelen met Gunther (B2), Bruno (B2), Alain (C1) en Kai (C2).

Wij spelen met ons basisteam, waar de jonge (alles is relatief) wolven blijkbaar meer geïnteresseerd zijn in "dé competitiespelers-PERCENTAGES" dan in de tegenstander.
De dubbels verlopen erg vlot.  Na 45 minuten staat het al 4 - 0.  Jammer voor het onsportieve "geen handjes willen schudden" van de De Klamp youngster... dat hoort niet op een badmintoncourt, Kai!  Ook jammer voor Arno dat Bart en Brent 6 tegenpunten minder hebben.... slecht voor "hét PERCENTAGE".

In het enkel moet Brent toch uitkijken voor Gunther; in de eerste set wordt het 21-17, maar in de 2de set heeft hij een nog betere tactiek gevonden: hij laat Gunther alle hoeken van het terrein zien en wint met 21-11.  Bart werkt zijn match tegen Bruno erg geconcentreerd af en wint met 21-14 en 21-14.  Heel snel is het aan Arno en ondergetekende.  Arno speelt alweer met "hét PERCENTAGE" in zijn hoofd en wint met 21-15 en zowaar 21-5!  Ondergetekende moet tegen de jonge Kai (C2).  Toch altijd oppassen met die jonge mannen.  Zonder op mijn best te moeten spelen wordt het 21-16 en 21-19, tot grote en onterechte frustratie van de man van De Klamp.  Gezien mijn wisselvallige vormpeil, houd ik het bij zoveel mogelijk matchen winnen....van "dat PERCENTAGE" lig ik vooralsnog niet wakker...

Conclusie: 8-0 ontmoetingen; 16-0 sets; 336-217 punten.... en voor allen een sprong voorwaarts in de lijst met "dé PERCENTAGES". Een perfect rapport zeker?

[Onze Arno, de wijsneus, laat weten dat zelfs bij winst "je PERCENTAGE" niet noodzakelijk omhoog gaat..... hij heeft natuurlijk gelijk, de slimmerik, maar wat mijn persoonlijk geval betreft denk ik dat het er momenteel wel zo op uit draait.]

En den Arno had alweer zijn fototoestel NIET vergeten:

Weeral een shake hands...	Hey Bruno, het net is aan de andere kant van het terrein!
Supersmash op komst?	Gelukkig wordt er hevig gesupporterd...
Jawel, supersmash!	Gunther telt zijn snaren.
Nu staan de supporters er al met hun rug naar toe ook!	Diepe wanhoop of opperste geluk?  Alleszins niet om aan te zien...
Stan, Brent's privé supporter is altijd op post!	Tijd voor een "saluke"; match bijna gewonnen zeker?
Gelukzalige glimlach van de overwinnaars.

Koen

ps. Eerste keer met de nieuwe shuttles: bij het testen zijn ze allemaal prima; tijdens de wedstrijd worden ze sneller en sneller.  Het blijft toch altijd wennen met nieuw schoon materiaal.  Verbruik: ca. 14 shuttles.

Moeilijke klip genomen

Sportopolis bekampen is altijd moeilijk: vrij stevig team, moeilijke omstandigheden (koude zaal en slecht zicht door lampen of witte affiches overal in het rond of toch niet?). Wij zijn op onze hoede.  Wij spelen in onze typische opstelling (Brent, Bart, Arno en Koen) met Chrisitaan-met-de-pet als trouwe supporter.  Die van Sportopolis hebben een gekwetste B1-speler, zodat ze met 2 B2's (Bert en Tom), 1 C1 (Johan) en 2 C2's (Sigurd en Rashid) aantreden.

Bart en Brent winnen hun dubbels al bij al relatief gemakkelijk.  Bij Arno en Koen loopt het minder vlot; we gaan afwisselend in de fout en verliezen de 2 dubbels.  Beginnende frustratie laat zich voelen.  In het enkelspel vindt Brent plots één favoriete lijn;  hij kan het niet laten zoveel mogelijk shuttles op die lijn te spelen.  Tot ergernis van zijn goed verdedigende tegenstander (Bert).  
Bart speelt tegen oude bekende Tom, een kranige B2.  Werkendag en frustratie-gemekker voor Bartje met, gelukkig, na de 1ste ook winst in de 2de set met 24-26.  
Arno moet tegen de boomlange linkshandige Johan.  In het begin ziet het er niet goed uit na verlies in de 1ste set.  Bij 18-15 in de 2de set komen er met Birgit en Eddy twee extra fans bij.  Den Arno krijgt vleugels: hij wint de 2de set en in de 3de set komt zijn tegenstander er niet meer aan te pas: 3-21! Zelden vertoond.
Ondertussen legt ondergetekende een kleine lijdensweg af: bij een geruststellende 13-15 in de eerste set, lijkt alsof plots het licht uitgaat; de komst van de extra supporters kan er niets mee te maken hebben, want die had ik niet zien binnenkomen, tenzij er telepathie in het spel is.   Net wanneer bij Arno ALLES lukt, lukt bij mij NIETS meer.  Waar het eerst leek of mijn match vlot kon gewonnen worden, wordt het 21-15 en 21-12.  Flinke bolwassing door een C2-speler en .... 3 klassementspuntjes kwijt.  Gelukkig zorgt Arno ondertussen voor HET EXPLOOT van de avond en nemen we zonder veel overschot de moeilijke Sportopolis-klip met 3-5.

Enkele Vedette'jes, Hoegaardens, spuitwater in het flesje en in het glas, colakes, koffies en koffie verkeerds... later is de grootste frustratie bij ondergetekende al wat weggeëbd en denken we vooruit aan mogelijke scenario's voor de terugronde: als wij alles nog winnen en als .... bla bla bla ..... en als ook .... bla bla bla...... <je kent dat wel> ....... dan worden we misschien toch nog kampioen.  Met deze mooie droom in gedachten, tijd om foto's te bekijken met als opdracht: "zoek Bartje"!  En omdat het toch bijna kerstimis is, een extra vraagje: wie is er vandaag (en vooral komende maandag) de grootste "sloef"......??  Antwoord per gele briefkaart sturen naar arno@poona.be.

Beginnende frustratie?	Beginnende frustratie?
dedju, dat laatste punt had ik moeten 'killen'	Proficiat mannen
Propere techniek: volgende keer shuttle op schouderhoogte nemen én de linkerarm laten meewerken	Proficiat man
Zo moet ik het doen, natuurlijk!	Badminton, toffe sport...
Aan inzet geen gebrek.... wie springt er hoger?  Wat meer rotatie met "de body" had gemoeten	Allebei klaar voor de strijd

Heb je Bartje gezien?  Hij komt zelfs twee keer in het stuk voor!

Zowel de lezers van deze verslagen, als onze trouwe en toevallige supporter(s) wensen we een sportief hoogstaand 2010, met super-veel badminton-plezier en -overwinningen toe!


Koen.

ps. ze spelen ginder met de goedkoopste Diamond; eigenlijk veel te traag, maar dat kan ook aan de koude zaal gelegen hebben.  Gaan wel relatief lang mee.

411 - 411

Die van Plumula komen op bezoek.  Wij hebben minstens veertien dagen (of bij sommigen nog langer geleden) geen shuttle meer gezien.  Als dat maar geen problemen met het ritme oplevert...

Willen we nog een kansje maken op een goede rangschikking (we spreken niet meer over "kampioen spelen"), zouden we beter winnen.  Ruim te laat komen de vier jonge gasten (Dimitri (B1), Vincent (B2), Dieter (C1) en Dominiek (C1)) van Plumula erdoor.  Na de 3-5 in de heenronde, willen we met onze voltallige ploeg maar wat graag revanche nemen.

Over de eerste dubbel van Bart en Brent kan ik niet veel meer vertellen dan dat het, gezien de uitslag, "close" was:  21-19 18-21 19-21 voor Dimitri en Vincent van Plumula.  Arno en ondergetekende spelen onze wedstrijd properkes uit met 21-12 en 21-19; toch was het even opletten geblazen op het eind van de tweede set.
De tweede dubbel van Bart en Brent verloopt zo mogelijk nog "closer".  Ook hier winnen Dimitri en Dieter met  19-21 25-23 17-21.   Bij Arno en ondergetekende loopt de eerste set naar wens, maar dan komen Vincent en Dominiek beter in de wedstrijd, die in drie sets naar Plumula gaat (21-13 17-21 14-21).

Als je de uitslagen van de enkelspelen in detail bekijkt, is er maar één conclusie: zéér zéér close, met drie keer winst voor Plumula en één keer winst voor Poona (Arno).

Brent - Dimitri: 19-21 18-21 (37-42)
Bart - Vincent: 21-12 19-21 19-21 (59-54)
Arno - Dieter: 21-14 17-21 24-22 (62-54)
Koen - Dominiek: 23-25 17-21 (40-46)

 Jammer, maar we kwamen te vaak net een tikkeltje te kort om de match te winnen.  Zeker wanneer je de totaalscore van de punten (beide teams 411, een recordscore!) en het einduur (22 uur 30) bekijkt, blijkt dat er toch wel hard om gevochten werd.

Terwijl de tegenstanders vollen bak foto's en filmpkes maakten, was onze fotograaf-met-dienst aan het badmintonnen (en hij was zijn "kodakske" vergeten), dus... geen foto's van onze beteuterde gezichten.  Gelukkig maar?!

Toch gaan we er de komende maanden elke match nog voor gaan.  Je weet maar nooit dat één van de concurrenten nog een steekje laat vallen.....  

Koen.

ps. koude zaal; shuttles vlogen goed, maar..... véél te véél kapot naar onze smaak!

We winnen van de leider!

De sympatieke mannen van Wak Waver, de leider in het klassement, komen op bezoek.  Ook zij arriveren ruim laat in Mortsel.  Ze zijn met 5: drie B2's, één C1 en één C2.  Zij vinden het jammer dat we die van Plumula niet geklopt hebben vorige week en zijn er vandaag zo te zien niet helemaal gerust in.  Wij spelen met de vaste ploeg.  Bart leent, in afwachting van een nieuwe racket, een "straffe" racket van Brent... ligt het dan écht aan de racket en niet aan het manneke?  We zullen zien...

De eerste twee dubbels worden gewonnen.  In de derde dubbel komen Arno en Koen te kort. Ze verliezen in twee duidelijke sets. In de vierde dubbel neemt een goede B2 de plaats in van de C2.  Dat hebben onze jongens - Brent en Bart - geweten!  Gelukkig spreken ze tijdig af om de tactiek wat te wijzigen, zodat ze in een zinderende ambiance de 3de set winnen.  Tussenstand: 3 - 1.  

Bart en Brent spelen enkel tegen 2 B2's.  Bart klaart de klus relatief makkelijk.  Het zal dan toch aan de racket liggen zeker?  Lang leve het manneke!  Brent moet er heel hard voor werken tegen een allespakker mét een goede conditie.  Ook hier wordt hard gesupporterd en ... Brent wint!  De totale overwinning is binnen!  Onze toppers zijn (eindelijk) super-content dat ze ook moeilijkere wedstrijden kunnen winnen. Arno speelt tegen Ken, die ondertussen al 15 klassementspuntjes heeft en nog géén enkele single verloren heeft dit seizoen.  Hij heeft er wel al 15 gespeeld!  Koen speelt tegen Michiel die zowaar al 19 klassementspuntjes heeft; die heeft ook al 18 singles tussen de kiezen, waarvan er maar 3 verloren werden!  We verliezen beiden kansloos, wat ons weer flink wat klassementspunten kost.  Jammer dat de klassementscommissie zo laat bijeen gekomen is, anders had Arno géén en Koen maar twee puntjes verloren...

De avond einigt met twee super-contente en twee super-depri spelers.... met als enige troost een verlengd verblijf in de cafetaria achteraf.  De mannen van Wak, die we de titel van harte gunnen, zullen tegen Plumula zelf het verschil moeten maken en wij, wij hopen dat ze allemaal nog een steekje laten vallen.

Ook nu is den Arno zijn kodakse vergeten, zodat er weer geen foto's zijn.  Geen blije en ook geen droeve gezichten op jullie computerscherm.

Koen.

ps. De shuttles lieten ons vandaag nogal in de steek: véél te snel kapot!

Een "Bartje" doen? ...

Onder het motto "ge kunt ook niet aan alles denken..." was ons Bartje toch wel rats vergeten dat hij moest gaan skiën met vrouwtje en kids en andere familie in plaats van te badmintonnen tegen Bacss.  Zoek zo laat dan maar eens vervanging op Valentijnsavond, bij het begin van de krokusvkantie en in een weekend waarin ook 1G en 2H én de veteranen competitie spelen!  Gelukkig hebben we 2 supporters die "hunne zak" meebrachten (Jim en Christiaan).  Ook Elke van Arno was er om te supporteren (hier had ik ook bijna iets van "supporter" en "zak" gezegd, maar mij net op tijd ingehouden?!) en, wat belangrijk is voor dit verslag, om foto's van "stilstaande bewegingen" (dixit Arno) te trekken.  Benieuwd hoe dit afgelopen is?  Kijk dan maar verderop in dit verslag.
Die van Baccs spelen met Theo (B1), Johan (B2), Glenn (C1, invaller) en Stefan (C1).  Wij besluiten om het tactisch te spelen.  Arno en Koen spelen om beurten met Brent, die alzo twee keer tegenover Theo komt te staan.  De andere wedstrijden zijn Christiaan - Koen en Jim - Arno.  Hopelijk kunnen we enkele overwinningen meepikken...

Brent en Arno winnen in een spannende wedstrijd (21-13, 18-21 eb 19-21).  Christiaan ondervindt aan de lijve dat er toch wel een verschil is tussen 5de en 3de.  In de eerste set hebben we het heel moeilijk.  Toch lukt het in de tweede set heel wat beter om het tempo te volgen.  Maar deze snelle vooruitgang is niet straf genoeg om de match te winnen.  We verliezen met 21-8 en 21-12.  In de derde wedstrijd komen Brent en Koen net te kort om te winnen: 21-19 en 21-17.  Moest ondergetekende iets vinniger naar de backhandhoek kunnen vertrekken....  Arno en Jim spelen een mooie driesetter, die onder licht gesakker en gevloek nipt verloren gaat: 21-15, 18-21 en 21-18.  We staan met 3-1 in het krijt.  Maar ondertussen heeft Elke al wat meer spelregels geleerd, want niemand vindt het blijkbaar een probleem om haar persoonlijk wat uitleg te geven.

Brent mag voor de derde keer tegen Theo.  In het begin weet Theo te verrassen met heel scherpe korte dropjes, maar Brent stelt er zich op in.  Hij trekt langzaam het laken naar zich toe en kan, zonder uit te kunnen bollen, de wedstrijd winnen: 23-25 en 18-21.  Van de andere matchen heb ik niet al te veel gemerkt, want ik had een flinke kluif aan een vinnige Glenn.  Mits iets meer koelbloedigheid en wat sneller voetenspel, had er meer ingezeten dan 18-21, 21-14 en 21-18.  Weer twee competitiepuntjes minder, zodat ondergetekende al op -11 staat en volgend jaar wellicht weer C1 wordt (hopelijk maar voor een korte tijd...).  Arno verliest van Johan, naar eigen zeggen "kansloos", met 21-10 en 21-16.  Christiaan heeft niets te verliezen en kan alzo weer wat meer wedstrijdritme en -tempo opdoen tegen Stefan.  Nu en dan worden er naar het schijnt mooie punten gemaakt en de inzet is groot.  Toch is de tegenstander, ook letterlijk, een maatje te groot: 21-12 en 21-10.

Eindstand 6 -2.  Jammer, als we ook maar één van onze vaste pionnen missen, wordt de ploeg zo te zien serieus verzwakt.  Volgend seizoen in augustus zullen we nog meer moeten anticiperen op eventuele afwezigheden.

Gelukkig bedacht Arno na de dubbels dat Elke aan het fotograferen kon gaan, je weet wel, dat van die "stilstaande bewegingen".....  Ziehier het mooie resultaat, met, voor wie goed kijkt, ook de fijne fotografe zelf "ergens" op een bankje.




Elke, bedankt voor het supporteren en de foto's.  Christiaan en Jim, wreed bedankt voor de invalbeurt.

Koen.


En Bartje?  Die stuurt uit groot schuldbesef naar zowat iedereen een lange SMS, waar we vooral uit onhouden dat we "d'er enen op zijn kosten mogen drinken"....Als we al die SMS'en samenleggen drinken we de rest van het seizoen op zijn kosten!

Aan wie is het nu om een "Bartje" te doen?  Gelukkig zijn er nog onze "3 gratiën"...

Ook deze keer verloopt de ploegopstelling moeilijk.  Nu is het Brent die "een Bartje" doet en vanuit de Alpen rats vergeet te laten weten dat hij zondag moet werken en niet kan meespelen.  Dus maar weer op zoek naar een bereidwillige invaller.   Patrick "Sponzie" wil wel meespelen.  Vandaag tegen De Pluim in Bouwel, de laatste in de rangschikking.  In zijn zog brengt Patrick zijn hoogzwangere Chantale en Nele mee; den Arno zorgt voor de 3de elegante noot op de supportersbanken: Elke komt zo te zien ook graag naar onze matchen kijken... we zijn dan ook échte publieksspelers, vooral verbaal.  Vier stoere binken en drie gratiën op de tribune, die van De Pluim geraken er helemaal van onder de voet; dat maken ze hier maar zelden mee.

En nu de wedstrijd: die van De Pluim spelen met Kurt (C1), Paul en Tom (C2) en een invaller, Bart, zoals later blijkt een "valse" D.  Wij spelen met Bart en Patrick, Arno en Koen.  Bart en Patrick winnen hun eerste dubbel in 2 sets; in money-time blijken ze telkens net iets beter dan de tegenstanders (19-21 en 20-22).  Arno en ondergetekende spelen een goede 1ste set (13-21); in de 2de set vallen we in slaap (21-14) om dan in de 3de set de zaken op orde te zetten (8-21).  Bart en Patrick winnen de 2de dubbel vrij vlot (19-21 en 9-21).  Wij ondervinden flink wat tegenstand en spelen een fijne match.  Die invallende D-speler heeft toch wel meer in petto dan zijn klassement laat uitschijnen.  Later komen we te weten dat hij vaste dubbelspeler is in de ploeg in 2de provinciale, waar hij geen enkelspel speelt.  We verliezen met 18-21, 21-16 en 21-18.  De tussenstand is nu 1-3, zodat we zeker nog 2 enkelspelen moeten proberen te winnen.

Bart speelt tegen Kurt, die nog één puntje nodig heeft om B2 te worden.  Bart wint met 10-21 en 20-22.  Arno speelt tegen Paul, die al gezegd heeft dat het dubbelspel hem beter ligt.  Dit blijkt uit de uitslag: 4-21 en 3-21.  Koen speelt tegen Tom en wint met 12-21 en 13-21.  Sponske moet tegen de "valse" D-speler.  Ondanks het gesupporter van, vooral, onze gratiën op de tribune en één tip van de ploegkapitein, maakt hij net iets te veel (domme) fouten om een goede rally op te zetten.  Het verdict is dan ook hard: 21-18 en 21-10 en 3 minpuntjes voor zijn persoonlijk klassement.  De eindstand wordt alzo 2-6, zodat we er met de "bonnekes" van de simpatieke Bouwelnaren ene op kunnen drinken en al wat vooruitblikken op het nakende ouderschap van Chantale en Patrick.  Wij van Poona 1H wensen hen alvast een flinke en gezonde baby toe, wie weet een toekomstig Poona-kampioen?!

Arno en Elke zorgen nog voor een lift voor de ploegkapiten; zoals steeds als we uit die contreien komen willen we "langs de Gust" rijden, maar de werken aan de spoorwegovergang beslissen er anders over.  Het wordt nog een hele rit rond Lier eer we in de Mallekotstraat zijn.
En natuurlijk zou Elke, Elke niet zijn als ze geen (mooie) fotokes getrokken heeft.... en nu wel met bewegingen in beweging!  Kijk maar:

Eén twee drie ... netjes op de tipjes en ... hopla	Aggressieve mannekes
Alle 4 de racketjes in de lucht; den ene al wat enthousiaster dan den andere	Elegant slagje van Patrick en Bartje gaat wel erg goed door de knieën
Flink door de knieën gaan....	Oeps, andere kant uit
Uniek moment: allebei in beweging; zie eens hoe hoog ik nog kan...	High five?
Very high five!	Oeppa oeppa
Net voor of net na de slag?  Alleszins heel slechte techniek... die pols moet meer rechtop natuurlijk	Tiens, hier was daarstraks toch nog een lijn?

Koen.

ps. Bij De Pluim spelen zij met Diamond Mars B; shuttles lijken lang mee te gaan, maar na een slechte slag is het ding toch om zeep en, vooral tot Arno's groot jolijt, deze dingen vliegen super-traag.  

Rap beklonken

Vandaag komt OLVE 3H op bezoek.  Zij staan net voor de ploeg van vorige week en spelen met Philip (C1), good old Yves (C1), Bart (C2) en Jeroen (C2).  Jeroen laat zich als 4de man opstellen om tegen Koen te kunnen spelen.  Zowel Jeroen als Philip hebben ooit samen met Koen initiator cursus gevolgd en Jeroen is een oud-student!  Dit geeft de ontmoeting een extra-tje; gelukkig maar, zoals je zo meteen zal merken.

Wij spelen met het vaste team en gaan voor de derde 8 - 0 van het seizoen.  De meeste wedstrijden zijn zo snel afgelopen dat er niet écht veel over te vertellen valt.  Bart en Brent winnen de eerste dubbel met 21-10 en, historisch, 21-1 (jaja, je leest het goed, ik ben géén ééntje of nulletje vergeten in dit laatste getal).  Arno en Koen hebben meer werk: 21-18 en 21-15.  In de tweede dubbel is het andersom.  Brent en Bart spelen 21-14 en 21-18; Arno en Koen spelen het makkelijk uit met 21-12 en 21-11.  Die 8-0 is al half in orde.

In de enkelspelen lijkt enkel Koen in gevaar tegen de 24-jarige Jeroen, die bijna C1 is.  Maar al bij al valt het eindresultaat nogal mee.  Brent wint met 21-10 en 21-4.  Bart met 21-10 en 21-9.  Arno met 21-12 en 21-16 en Koen met 21-19 en 21-11.  Om 21uur30 is het al beklonken: opdracht volbracht en voor sommigen een heel goede zaak voor HET PERCENTAGE!

"Gij!!" (x2) of een polka of een zoektocht naar de shuttle of ...?	Opdracht volbracht
Opdracht volbracht	Glunderende gezichten aan de wedstrijdtafel
Joke supportert in stilte	Oud-student Jeroen doet zijn verhaal (Joke supportert in stilte)
Lekker smashke, zo te zien zal Philip te laat zijn...	Pas op of ik val om... eerder onorthodox slagske

Koen.

Geen, geen, geen..... of toch iets?!

Géén Koen aan de afslag (studiereis Berlijn met zijn studenten), géén verslag, géén foto's.....gelukkig was er wél een klinkende overwinning, een fijne invalbeurt van de bijna-papa Patrick (bij deze ook van onzentwege een heel dikke proficiat aan Chantale en Patrick; laat Noa maar een tof meisje worden, mét het nodige badmintonbloed in de armen!) en eindelijk eens de gelegenheid om deze detailuitslag te tonen:



Proper werk mannen!  En nu nog één keer vol aan de bak tegen De Klamp, een ultieme strijd voor de 3de plaats, met wij in de pole-position!

Koen.

Beetje rare ontmoeting....

Op een zondag om 18 uur bij een schitterend zonnetje moeten we in de sporthal van De Klamp kruipen.  Wetend dat zij nog geen enkele wedstrijd thuis verloren hebben, belooft dit een moeilijke ontmoeting te worden.  Wij spelen zonder Brent; Tom valt in.  De ploeg speelt met Bart, Koen, Arno en Tom.

Al bij de opwarming merken we de moeilijke zichtbaarheid aan één kant van de zaal, daar waar de zon achter de gordijntjes zit.  Bart en Tom winnen vrij vlot hun eerste dubbel (tegen oude bekenden Gunther en Robin).  Arno en Koen spelen behoorlijk maar verliezen in 3 sets tegen Kai en oude bekende Bruno.  De beide volgende dubbels (Bart en Tom tegen Kai en Bruno; Koen en Arno tegen Gunther en Robin) gaan verloren.  Tussenstand: 3-1.

Omdat Robin moet gaan werken, mag Tom het eerst in actie.  Onze Tom speelt snel en wel naar een mooie overwinning.  Bart speelt met up's en down's, maar dat is genoeg om Gunther te kloppen.  Koen mag eindelijk nog eens tegen een B2 (Bruno), maar speelt archi-slecht!  Bijna alle shuttles vliegen buiten (links, rechts en achteraan); geen enkele keer lukt het een mooie rally op te zetten.  Stilaan beginnen ook kleine blessures (hiel, schouder, ...) vervelend te doen.... Kortom: flinke pandoering van iemand waar ondergetekende vroeger regelmatig kon van winnen.  Ook Arno zit dit jaar niet helemaal in de conditie van vorig seizoen.  Wellicht omwille van te veel andere beslommeringen (grote liefde, job, ...).  Ook bij hem vliegen bijna alle shuttles buiten (links, rechts en achteraan); geen enkele keer lukt het een mooie rally op te zetten.  Kortom: ook een flinke pandoering met quasi dezelfde cijfers als Koen.
Eindstand: 5 - 3, gezien de "prestaties" van Arno en Koen een verdiende overwinning voor De Klamp; zij wippen zo nog over ons naar de 3de plaats in de eindrangschikking.

Omdat we ook deze keer geen foto's hebben, ziehier de detailuitslag:



Toch een beetje een rare ontmoeting: die van De Klamp hingen voor en na ook zo maar wat rond in de zaal; géén team; géén bezieling; géén pint achteraf (wij hadden wel bonnekes gekregen).  Gelukkig wist den Tom een adreske in Niel, bij de Egyptenaar (Cairo of zo?), om nog een goeie pita te eten, mét een tractatie van het huis (Irish coffee voor den Bart en den Arno!), zodat we toch nog met een goed gevoel (en dito chauffeur, Bartje) al bij al nog vrij laat thuis geraakt zijn.

Koen.

Een terublik

Het eerste seizoen met een nieuw team; altijd wat afwachten en zeker ook afwachten welke de andere teams in de reeks zijn.  Al gauw blijkt dat er een aantal kleppers tussen zitten.

De balans voor onze thuiswedstrijden oogt vrij indrukwekkend met 6 overwinningen(8-0, 8-0, 8-0, 7-1, 6-2 en 5-3)  en maar één nederlaag.  Alleen tegen de latere kampioen verloren we thuis met 2-6, na een toch wel close ontmoeting (lees dat nog maar eens na bij "411-411").

Voor de uitwedstrijden, oogt het heel wat minder: slechts drie overwinningen (1-7, 2-6 en 3-5) en vier nederlagen (5-3, 6-2, 6-2 en 5-3).  Natuurlijk hebben we maar twee keer met het vaste team gespeeld (toevallig of niet bij twee van de drie overwinningen?).  Natuurlijk speelt op verplaatsing de hal, de andere shuttle en de tegenstander (vaak spelen zij thuis wél met hun sterkste opstelling in tegenstelling tot op verplaatsing, net zoals wij) een rol.  Ook de "form" van de dag was niet altijd "je dat" (cfr. laatste wedstrijd tegen De Klamp).  Maar toch hebben we hier enkele belangrijke punten laten liggen en is dit iets dat we volgend seizoen moeten proberen te verbeteren, beginnend met een goede planning in augustus; misschien ook een beetje (conditie)training vooraf organiseren?  Voor alle competitiespelers die willen.... waarom niet op maandag een wekelijkse looptraining in juli en augustus?

Iedereen die dit seizoen heeft meegespeeld - buiten de vaste ploegleden waren dat Tom, Patrick T., Jim en Christiaan - hartelijk bedankt voor de sportieve inzet en de fijne sfeer, vooral achteraf in één of andere cafetaria.